‫حاضر،حاضر،حاضر

‫من،مجاهد خلق غلام مسعود رجوی پرست،تا اخرین قطره خونم در راه بردگی مسعود صدام نوچه،از هیچ خیانتی به ملت ایران دریغ نخواهم کرد و اماده ام که جان ناقابلم را در راه ارمانهای مستر جان بولتون دلار پسند و مستر کندی سی هزار دلاری که از یاران خواهر مریم پاریس نشین هستند فدا کنم.حاضر،حاضر،حاضر(قر کمر حضار)

به تروریسم جایگاه ندهیم

‫

‫تروریسم شاید برای دولتها و سیاسیون بی ازرم وسیله ای برای باجگیری و استفاده های ابزاری مقطعی باشد اما برای مردمان عادی اورنده وحشت و مرگ است.طالبانی که زمانی ملعبه سیاسیون امریکایی برای کوبیدن شوروی به عنوان مرجع بلوک شرق بود،اما بعدها کابوس غرب و مردمانش شد.تروریسم محکوم است،در هر شکل و شمایلی و حتی اگر به ظاهر شعارش ستاندن حق مظلوم باشد.به تروریسم زمان و مکان دادن عین خیانت است و هیچ بهانه ای برایش پذیرفتنی نیست.فرقی نمیکند اگر بحث ما پیرامون فضای حقیقی باشد و یا دنیای مجازی.تروریسم را باید با صدای بلند نفی کرد.پذیرش تروریسم،هیچ کمکی به ساختن جامعه فردای ما نمی کند.از حلقوم تروریسم،به جز نابودی و نیستی نخواهید شنید.به تروریسم کمک نکنیم تا ما را بلنگوی خود کند زیرا در مبارزه با ستم ستمکاران،تروریستها ما را به باتلاق هیچستان رهنمون خواهند کرد.

‫شادباش سال نو عبری همراه با تشکر از بالاترین

‫ضمن تشکر از مدیران محترم بالاترین برای لوگوی زیبای روش هشانا،فرا رسیدن سال نو عبری را به همه یهودیان جهان و بویژه کلیمیان پارسی زبان مقیم ایران،اسرائیل،امریکا و سایر نقاط جهان تبریک عرض کرده،ارزوی سالی پر بار و سراسر نیکبختی برای همگی و بویژه دو ملت ایران و اسرائیل دارم.خگ روش هشانا سمی اخ.

‫به یاد امید رضا میرصیافی

‫امید رضا یکی از ما بود.یک جوان ایرانی وبلاگ نویس.یک ایرانی از جنس شرف که جانش را پای شرافتش گذاشت.او رفت تا به من و تو بیاموزد که چگونه انسان میتواند بهای عشق به سرزمینش را بدون هیچ چشمداشتی بپردازد.او هرگز نمرده که مردان بزرگ هیچگاه نمیمیرند.درود بی کران بر روح بلندش و امید به روزی که امید رضا از فراز اسمانها ،ازادی میهنش را نظاره کند و همراه با من و تو اشک شوق بریزد.به امید انروز.

ایران،سرزمین اعدام های خیابانی

‫باز هم اعدام،باز هم در ملا عام.ان سرزمین بوی خون می دهد.ان سرزمین بوی نفرت می دهد.سرزمینی که در ان شادی ممنوع است،اما به سادگی می توان در هر کوچه و برزنی نمایش نفرت انگیز جان دادن یک انسان پای چوبه دار را دید.سرزمینی که در ان عشق ، نفرین شده است.سرزمینی که در ان زیبایی گناه است و زشتی از در و دیوارش میریزد.اری انجا ایران است،سرزمین نفرین شده و چقدر غم انگیز که مردمانی اینچنین خالی از احساس،مشتاقانه پای تماشای این نمایش متعفن می نشینند و بساط نمایشگران بی ازرم را گرم می کنند.افسوس.

‫اسرائیل از دریچه دوربین

‫مجموعه عکسهای شخصی از اورشلیم،تل اویو،یافا و خولون در کشور اسرائیل

‫مرگ انسانیت

این نوشته،هیچ رنگ و بوی سیاسی ندارد.غم نوشته ایست در سوگ مرگ انسانیت) ‫‫نامشان را نمیدانم.مرامشان مجاهد خلق بود.اما قبل از ان انسان بودند.انسان ایرانی.پارسی سخن میگفتند،مثل من و شما،اما از ان مهمتر انسان بودند.

قاتل این انسانها که بود

؟مالکی؟رجوی؟خامنه ای؟اروپا و یا امریکا؟شاید همگی.نمی دانم.اما می دانم که انان نیز انسان بودند.رفتند و دیگر دنیای غمزده ما انسان ایرانی را نمیبینند.برایشان غمگینم.چرا به اینجا رسیدیم؟چرا سهم ایرانی از زندگی باید این باشد؟نمیدانم.فقط میدانم که غمگینم.غمگین